Zodra ik de eerste 100 meter gereden heb en 2 bochtjes verder ben, weet ik meteen dat dit een heel uitdagend rakkertje is. Om te beginnen is het een uitdaging om een fijne zitpositie te vinden. De sportstoel – met opstaande randen – drukt me met mijn neus op het feit dat ik niet het meest atletische figuur heb. De Suzuki laat me goed merken dat sportiviteit nou net zijn sterkste kant is.

Met een beetje gas drukt de Swift me in de stoel en zit ik binnen de kortste keren op de 50 km/uur. Om in de mood te komen zet ik de stereo een stuk harder. Met een lekker geluidje uit de speakers draai ik de klinkerstraat op waar de navigatie me overheen stuurt. De banden staan in goed contact met de weg, en de vering vangt dit maar gedeeltelijk op. Het luidkeels mee blèren vervormt dus al snel naar een triller die weinig weg heeft van een adlib.

Voor een stoplicht merk ik op, dat deze witte testauto met grote interesse door andere weggebruikers wordt bekeken. Ik moet wel moeite doen om dat stoplicht te kunnen zien want het dak hangt redelijk laag over de voorruit. Overigens is ook de dode hoek behoorlijk groot. Tien minuten onderweg en al vier punten waar ik niet weg van ben, ik moet wennen aan deze stijl. Groen. Ik trek op en rijd mijn geïnteresseerde buurman er met gemak uit, LOL. Hoewel ik bang was voor een stuiterervaring op de snelweg gedraagt de auto zich prima op het asfalt. Je voelt weliswaar elke las, maar eigenlijk precies op de goede manier. Zoals je op de kartbaan ook blij wordt van wat geratel en G-krachten. Ik besluit me gewoon maar helemaal open te stellen voor dit rakkertje.

Het wordt een grappig spelletje tussen de lichte bestuurbaarheid, de trekkracht van de maar liefst 141 paarden, de truttigheid van de snelheidslimieten en mijn standaard rijstijl. Ik heb nog nooit moeite gehad me aan de geldende snelheid te houden, maar 30 km/uur rijden in de Swift Sport voelt als sukkelgangetje. En dat geldt eigenlijk voor elke snelheid als je daar eenmaal op rijdt.

De Suzuki Swift 1.4 Sport Boosterjet maakt het je supergemakkelijk om snel op te trekken. Je hebt 6 versnellingen tot je beschikking maar je kunt behoorlijk ver gaan op elke versnelling. De auto trekt je vrolijk door tot zo’n 4.000 toeren. Zelfs als je 120 rijdt en al in de zesde versnelling zit, hoef je maar even wat aan te zetten en je voelt de gretigheid. Grappig detail is het verschil in design tussen de toerenteller en de snelheidsindicator. Ik word supernieuwsgierig naar zijn topprestaties (210 km/uur, van 0-100 in 8,1 sec en noodstop) maar weerhoud me ervan het echt te testen op de Nederlandse openbare weg.

Met een auto die zoveel zin heeft om sportief te rijden, is het fijn dat er ook moderne rijassistentie in de Swift Sport is verwerkt. Met de assistentie aan ben ik soms wel verbaasd hoe snel ik gewaarschuwd word, bijvoorbeeld als ik langs een verkeerspaaltje rijd. Erger is dat het signaal keihard is, zodat ik uit reflex meteen op de rem trap, terwijl een beetje bijsturen voldoende was geweest. De Park Assist vervormt een beetje en geeft geen signaal af, ik parkeer dus af en toe dichter op een object dan ik handig vind. De adaptive cruisecontrol werkt prima als het rustig is op de weg maar de ingebouwde 2 seconde afstand is echt irritant zodra het drukker wordt. De Lane assist is een echte ondersteunende assistent, maar pakt bij deze auto niet alle banen even makkelijk op Het blijft zaak zelf ook op te letten. Maar goed, als je deze auto rijdt, wil je ook wel graag zelf in controle blijven. Een beetje adrenaline en alertheid dragen alleen maar bij aan de ‘funfactor’.

Ik vraag me af welk publiek dit model aantrekt. Een gezinsauto is het duidelijk niet, de toegankelijkheid van de achterbank maakt dat je niet makkelijk je Maxi Cosi erin en eruit krijgt, laat staan een tegenspartelende peuter in zijn stoel vastklikt. Voor een echte sportieve rijder zal deze auto waarschijnlijk niet net ver genoeg gaan in stoer rijgedrag.

En dan moet ik denken aan een vriendin, die altijd de gekste ideeën heeft voor uitjes, keihard meezingt met foute liedjes en vooral een pittig rijgedrag vertoont. De vriendinnen proppen zich dan wel op de niet al te ruime achterbank, die voor mijn te dikke billen overigens wel verademing blijkt te zijn.

Met zijn mooie belijningen en vele ronde vormen besluit ik dat deze auto misschien helemaal geen rakkertje is, maar gewoon een pittige tante.

Yvonne Pijnacker schreef de rij impressie voor de rubriek vrouw aan het stuur – https://vrouwaanhetstuur.nl
Fotografie: HuubKPhoto.com

Technische specificaties

Rij impressie: Suzuki Swift 1.4 Sport Boosterjet
Motor: 4 cilinder, benzine, Directe-injectie
Vermogen: 103 kW (141 pk)
Transmissie: 6 MT (handgeschakeld)
Gem. verbruik: 17,9 km/l
CO2-uitstoot: 125 g/km
Actieradius: 662,3 km
Topsnelheid: 210 km/u
0-100-acceleratie: 8,1 sec
Bagageruimte: 265 l / 579 l met achterbank neer
L x b x h: 3.890 x 1.735 x 1.480
Massa leeg: 945 kg
Vanaf prijs: € 24.999,-
Prijs testmodel: € 25.797,-