Nu 30 jaar terug…
Op de 5e etappe in Algerije  verdwaalde ik en werd na 4 dagen gevonden mede door Thierry Sabine die de vliegtuigen opdracht gaf om door te blijven zoeken in de onmetelijke woestijnen van Algerije.

Thierry omhelsde mij en vertelde dat ook hij was verdwaald in 1977 en was erg blij mij gevonden te hebben in de enorme grote woestijn ook vertelde hij dat ik 160 km buiten de route gevonden was.. Mijn teammaat Gerard Rond vertelde vooraf aan Thierry waar we voor het laatst samen hadden gereden en mede daardoor werd ik gevonden. De 4e dag kwam een helikopter mij redde . De Piloot was de jonge Francois-Bagnout uit Zwitserland waar ik uren mee zat te praten in de helikopter op weg naar het bivak, niet wetend dat dit een van zijn laatste dagen zou zijn.

Enkele dagen later was de zwartste dag in de DAKAR geschiedenis want op 14 Januari 1986 in de SAHARA van Mali verongelukte de helikopter met daarin de organisator en mijn grote idool die mij redde uit de woestijn, waardoor mijn leven plotsklaps veranderde. Er zaten 5 mensen in de helikopter waaronder Thierry Sabine, singer-songwriter Daniel Balavoine, helikopter pilot François-Xavier Bagnoud, journalist Nathalie Odent en Jean-Paul Lefur.
Mijn wereld stond stil en ik voelde naast pijn en verdriet ook boosheid op dé zandstorm die de helikopter liet crashen. De woestijn is immers altijd en eeuwig de baas en geeft en neemt levens, ook tijdens de rally’s.

Sabine

Het jaar erop reed ik weer mee en stonden alle deelnemers midden in de TENERE woestijn bij de enige levende boom ( Abre de Tenere) die vanaf dat moment als ABRE DE SABINE werd omgedoopt.
We stonden allen naast elkaar bij de boom en kwam er een massa start.  De helikopter vloog boven ons met de vader en vrouw  en de urn van Thierry Sabine, de as strooiden ze vanuit de helikopter over de deelnemers heen.
Allemaal stoere helden veranderden in een huilende massa en we omarmden elkaar en steunden elkaar en waren totaal overstuur dat onze held over ons gestrooid werd. Daarna volgde de massa start en vlogen we met dikke tranen door de woestijn met ieder een deeltje van onze held op zijn lichaam en werden we besmet met een eeuwig virus!!!

The show must go on, zei zijn vader en we gingen verder en verder en nu 30 jaar terug na vele Dakars als rijder of begeleider, zit ik te typen met de tranen in mijn ogen.

P1010139

Wat een fantastisch mens was Thierry Sabine die mijn leven redde, en ik dankzij hem honderden nieuwe  deelnemers met het DAKAR virus heb mogen besmetten en velen na mij in wedstrijden, maar ook  gewoon voor plezier met onze avonturen meegingen naar Afrika, het land waar de echte DAKAR thuis hoort.
Op 23 januari vertrek ik met 32 gasten en mijn zoons Bart en Nick die ook het Thierry Sabine virus te pakken hebben.

Carpe Diem zou Thierry zeker gezegd hebben nu precies 30 jaar later!!

Arjan Brouwer.